تبليغاتX
بارانی هیوا
شخصی
 

 

له پاییز بێ ده سه ڵاتتر بوم بۆ کاتی وه رینتان

له منال دڵناسکترم بۆ گریان.

 له  پاره وه

تا په ڵه ی پاییزی ئه مساڵ

 گریام بۆ نه بونتان و له وا نه یه،

 تا په ڵه ی پاییزی ساڵێ تر و ساڵانی تر

 

+ نوشته شده در  دوشنبه سی ام شهریور 1388ساعت 11:48  توسط هیوا | 

   

       

... و اين نيز گذشت

          همسايه گان درد بوديم

           و با هم چاي تلخ نوشيديم.

يادش به خير

     در اتاقي

            كه شماره اش

                     2 عدد از تعداد معصومان كم داشت

                                                    و در آن

                                                          ايدئولوژي را رام مي كرديم.

 صلابت دوستي مان؛

                       كردستان

 و غربتمان؛

            كرمانج غريب.

  لپ مهمانان تركمن

                         چه ناز بود

                            و چشمانشان

                                   كه مرا ياد "بان كي مون" مي انداخت.

جمعمان با خزريان

                     دريايي بود.

و چه خوب به موسيقي كردي

                          عادتان دادم؛

                               از آن لذت مي برديد.

راستي

 مي دانيد در اين سال ها

                        چند بار

                          سر سفره ي مشتركمان

                                     نان و نمك خورديم؟

 چه صميمي

              به هم نزديك بوديم

                  حتي خاطرات كودكي مان

                                               يكي بود.

به هر حال .............

       اين نيز گذشت

                       يادش به خير

                                 يادتان به خير.

 

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه سی ام دی 1386ساعت 3:34  توسط هیوا | 

 

 

 

ر‌‌‌ۆی ته واو بوو ئه و رۆژانه ی، من وە کوو مۆم بۆت ئه سوتام

به ئه سرینی چاوە کانت، گڕم ئه گرت دا ئه گیرسام

ئیتر ئه گه ر گڕیش بگری، نابم به ئاو به سه ر تا که ی

بڕوو هه رگیز مه گه ڕێوە، ته شی خاوت زۆر بۆ رێسام

 

ئه گه ر رۆژێ بیرەوەری، بمباته وە بۆ رابردوو

هه زار له عنه ت له خۆم ئه که م، بۆو رۆژانه له دەسم چوو

نه لێ نه بوو! باش ئه زانی، ئه وینت داری کرمۆڵ بوو

په شیمانم له فرمێسک و چاوەڕوانی وا بۆ تۆ بوو

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه پنجم مهر 1386ساعت 3:17  توسط هیوا | 

 

 

ديگر تو را به خير و

    ما را .....................

           به سلامت اگر هم نبوديم

                                 فداي سرت.

تو را به خيرو

   ما هم خير سرمان  عاشق شديم!

تو را به خير و ما.............

  شب و يادآوري خاطره ها و

     يك استكان چاي تلخ هنوز هم دانشجوئي و

           پكي عميق بر سيگاري نيم سوخته و

                                                  ديگر هيچ.

 

 

+ نوشته شده در  شنبه سوم شهریور 1386ساعت 4:36  توسط هیوا | 
 

کاش هیچ وقت بر من نباریده بودی باران. نمی دانم! اکنون تمنای ترنمت را در کدامین خیابان این شهر تسکین دهم.  به کدام گناه برهوت دلم ترک خورد؟ چقدر خسیسی آسمان. چقدر خسیس! دیگر زیر چتر بارانت مرا نخواهی یافت. دیگر زیر چتر بارانت نخواهم خزید.

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و یکم مرداد 1386ساعت 1:6  توسط هیوا | 
دلم گرفته بود. بی قراری تمام وجودم را پر کرده بود. یکهو و بی صدا دلم هوای باران کرد. تو نبودی باران بود ولی هر ترنمش بوی تو می داد. آرام و دلتنگ زیر چتر باران خزیدم.
+ نوشته شده در  یکشنبه دوم اردیبهشت 1386ساعت 13:16  توسط هیوا | 
 
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو
درباره وبلاگ
سازمان ملل حرکت جدیدی را برای کمک به کودکان فقیر جهان شروع کرده است که بر اساس آن به ازای هر کلیک روی یک سایت معرفی شده، به یک کودک گرسنه در جهان غذا و یا یک کتاب می‌رسد. من هم بازدید کنندگان را دعوت می کنم تا با مشارکت در بخش اهدای کتاب به کودکان و یا برنامه تامین غذا WFP سازمان ملل متحد با مراجعه به آدرس اينترنتي http://thehungersite.com بر روی دکمه زرد رنگ وسط صفحه کلیک کرده و به این ترتیب به ازای هر کلیک، کمپانیهای اسپانسر هزینه یک وعده غذای رایگان و یا اهدای یک کتاب را برای کمک به کودکان را تامین می‌کنند. .

نوشته های پیشین
شهریور 1388
دی 1386
مهر 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
اردیبهشت 1386
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM

طراح قالب

دیجیتال کیوان